पाऊस

हा पाऊस माझ्या आठवणीतला पाऊस अन् अगदी तुमच्या सगळ्यांच्या आठवणीतला पाऊस..

कुठे तरी जाताना मध्येच थांबवणारा पाऊस..
कुणाची तरी आठवण घेऊन हळूच भिजवणारा पाऊस..
चाललेल्या वाटेवरून परत मागे फिरविणारा पाऊस..

कधी हलक्या हलक्या सरींनी तो मातीला गंध देणारा पाऊस..
कधी वादळा संगे स्वार होऊन सगळं ध्वस्त करणारा पाऊस..
तो सुकलेल्या ओसाड वाळवंटाला हिरवा स्वर्ग करणारा पाऊस..

तो त्या पानांवरच्या दवाला जन्म देणारा पाऊस..
कधी झरा बनून दरीखोर्यातून ओसंडून वाहणारा पाऊस..
ते सौंदर्य पाहून अंगावर शहारे आणणारा पाऊस..

कधी फक्त दुरूनच छान दिसणारा पाऊस..
कधी त्याच्याकडे बघत चहा पीत मस्त   वाटणारा पाऊस..
कधी धुक्याला ओंजळीत घेत हरखून टाकणारा पाऊस..

कधी प्रेमाची नवी पालवी फुलवणारा पाऊस..
कधी विरहाची आठवण करून देणारा पाऊस..
तर कधी तुमच्या आमच्या नात्यातला मायेच्या ओलाव्याचा पाऊस..

कधी नवी आशा जागवणारा तर कधी नैराश्याचा पाऊस..
कधी ग्लासामध्ये बर्फासोबत पडणारा रंगीत पाऊस..
तीच नशा बनून हळू हळू डोक्यात चढणारा पाऊस..

कधी तहाननेल्या जीवाला दिलासा देणारा पाऊस..
कधी त्यातच बुडवून जलसमाधी देणारा पाऊस..
सुजाण कधी अन् कधी उधानलेला पाऊस..

त्या शेतकऱ्याच्या चेहऱ्यावरचा हासू असलेला पाऊस..
ना दिसला तर त्याच्या डोळ्यात दाटून येणारा पाऊस..
कधी त्याच्या हृदयातला पाऊस कधी माझ्या हृदयातला पाऊस..

हा सगळीकडे वेगळा वेगळा असणारा..
कुणाला आनंद तर कुणाला दुःख देणारा..
पण तरीही हवाहवासा वाटणारा..
तुमच्या आठवणीतला पाऊस अन् माझ्या आठवणीतला पाऊस..

....सुमित जेजुरीकर