मराठी शेर ....
पाऊले हळूच वळताना तिच्या दाराकडे..
कुठे तरी थांबून पुन्हा निघालो मी..
शोधत होत्या नजरा जिल्या स्वप्नात कधी..
आज तिला शोधन्या तिच्या घरी निघालो मी..
______________________________________________
एकदा गेलो होतो मुलगी बघायला "अहो लग्नासाठी !",
काय करणार प्रेम बिम आमच्या नशिबात नाही..
जीवनाचा साथीदार सर्वांनाच हवा ना मग हा कार्यक्रम तर चुकणार नाही..
कुणी होते लांबचे पाहुणे ज्यांना मी नाही कधी पाहिले,
म्हणाले " अहो मुलगी सालस आहे हो शोभेल तुमच्या मुलाला.."
आठवत नाही ह्या महाभागाने अहो पाहिले कधी होते मला..
घरचे लागले मागे म्हणाले "चल रे एक चक्कर तर मारून येऊ"..
मी पण विचार केला, चला काही नाही तर फुकटचे कांदेपोहे आणि चहा तर मारून येऊ..
प्रथम जाता घरी ती सगळी मंडळी जमली पाहुणचाराला..
अहो नात्यांची देवाणघेवाण होती सोबत तोंडी लावायला..
शेवटी कुणाच्या लक्षात आले कार्यक्रम नक्की कुठला आहे..
बोलावून आणतो मुलीला म्हणून पटकन कोणीतरी आत पळाले..
तिकडून हळू हळू चालत ती आली सावरत साडीचा पदर..
तेवढ्या क्षणात थोडा वेळ का होईना झाली आमची नजरानजर..
ती समोर येऊन बसली आणि चौकशी सत्र चालू झाली..
दोन्ही कडून जणू प्रश्न उत्तराच्या फैरीची सुरवात झाली..
नंतर म्हणाले सगळे अहो तुम्हा दोघांना असेल काही बोलायचं..
मनात म्हणालो "ह्याचीच तर वाट बघत होतो आता नाही मागे हटायचं!"
पहिल्यांदा तिला पाहिलं अन् शब्द अचानक सुचत गेले..
बोलता बोलता तिच्याशी आपसूक काही बंध जुळत गेले..
कुठे तरी बोलताना अचानक धाकधूक मात्र होती जाणवत..
तिलाही थोडंसं अडखळलेल तिचं मन होत काही खुणवत ..
ती बोलताना गालातच हसायची, थोडी आपसूकच लाजायची..
कधी पदराशी खेळायची आणि कधी केस कानामागे घ्यायची..
बोलता बोलता मध्येच थांबून बोर झालं नाही ना विचारायची..
तिची ही प्रत्येक अदा पण माझ्या डोळ्यातून नाही सुटायची..
नुसती शब्दांची झाली देवाण घेवाण नंतर मने सुद्धा मोकळी झाली..
तिच्याशी बोलताना अहो कळलंच नाही कधी किती वेळ निघून गेली..
जेव्हा तिथून निघालो तिच्या चेहऱ्यावर एक हसू होत..
मी तेवढाच आनंदी जसं ते माझ्यासाठीच जणू होत..
निघण्याची वेळ आली पण नजर तिलाच शोधत होती..
रजा घेत जाताना जशी ती समोर दिसायला हवी होती..
निघताना वळून पाहिलं तेव्हा ती बाल्कनीत उभी होती..
काय सांगू मित्रांनो अशी तिची माझी पहिली भेट झाली...
पाऊले हळूच वळताना तिच्या दाराकडे..
कुठे तरी थांबून पुन्हा निघालो मी..
शोधत होत्या नजरा जिल्या स्वप्नात कधी..
आज तिला शोधन्या तिच्या घरी निघालो मी..
______________________________________________
एकदा गेलो होतो मुलगी बघायला "अहो लग्नासाठी !",
काय करणार प्रेम बिम आमच्या नशिबात नाही..
जीवनाचा साथीदार सर्वांनाच हवा ना मग हा कार्यक्रम तर चुकणार नाही..
कुणी होते लांबचे पाहुणे ज्यांना मी नाही कधी पाहिले,
म्हणाले " अहो मुलगी सालस आहे हो शोभेल तुमच्या मुलाला.."
आठवत नाही ह्या महाभागाने अहो पाहिले कधी होते मला..
घरचे लागले मागे म्हणाले "चल रे एक चक्कर तर मारून येऊ"..
मी पण विचार केला, चला काही नाही तर फुकटचे कांदेपोहे आणि चहा तर मारून येऊ..
प्रथम जाता घरी ती सगळी मंडळी जमली पाहुणचाराला..
अहो नात्यांची देवाणघेवाण होती सोबत तोंडी लावायला..
शेवटी कुणाच्या लक्षात आले कार्यक्रम नक्की कुठला आहे..
बोलावून आणतो मुलीला म्हणून पटकन कोणीतरी आत पळाले..
तिकडून हळू हळू चालत ती आली सावरत साडीचा पदर..
तेवढ्या क्षणात थोडा वेळ का होईना झाली आमची नजरानजर..
ती समोर येऊन बसली आणि चौकशी सत्र चालू झाली..
दोन्ही कडून जणू प्रश्न उत्तराच्या फैरीची सुरवात झाली..
नंतर म्हणाले सगळे अहो तुम्हा दोघांना असेल काही बोलायचं..
मनात म्हणालो "ह्याचीच तर वाट बघत होतो आता नाही मागे हटायचं!"
पहिल्यांदा तिला पाहिलं अन् शब्द अचानक सुचत गेले..
बोलता बोलता तिच्याशी आपसूक काही बंध जुळत गेले..
कुठे तरी बोलताना अचानक धाकधूक मात्र होती जाणवत..
तिलाही थोडंसं अडखळलेल तिचं मन होत काही खुणवत ..
ती बोलताना गालातच हसायची, थोडी आपसूकच लाजायची..
कधी पदराशी खेळायची आणि कधी केस कानामागे घ्यायची..
बोलता बोलता मध्येच थांबून बोर झालं नाही ना विचारायची..
तिची ही प्रत्येक अदा पण माझ्या डोळ्यातून नाही सुटायची..
नुसती शब्दांची झाली देवाण घेवाण नंतर मने सुद्धा मोकळी झाली..
तिच्याशी बोलताना अहो कळलंच नाही कधी किती वेळ निघून गेली..
जेव्हा तिथून निघालो तिच्या चेहऱ्यावर एक हसू होत..
मी तेवढाच आनंदी जसं ते माझ्यासाठीच जणू होत..
निघण्याची वेळ आली पण नजर तिलाच शोधत होती..
रजा घेत जाताना जशी ती समोर दिसायला हवी होती..
निघताना वळून पाहिलं तेव्हा ती बाल्कनीत उभी होती..
काय सांगू मित्रांनो अशी तिची माझी पहिली भेट झाली...
